Karen Petterson schreef op donderdag 5 januari 2012, 15:40:
> Ik vind het leuk, en toch ook wel geruststellend, om te zien dat mensen
> hier toch niet zo spartaans zijn als ik dacht. Verschillende dieren
> vereisen verschillende omgang, zo werkt het nu eenmaal.

> Dat was dus weer een goed voorbeeld van een koudbloedje. Het gaat volgens
> mij bijna in gradaties. Hoeveel invloed heeft ras op de dikte van de vacht
> en hoeveel schuilstal ze opzoeken? Ik snap dat individuele gevallen kunnen
> afwijken, maar wat is jullie algemene ervaring?
Mijn paarden hebben het nooit koud. Ik heb een Franse volbloed met een mega dikke vacht die het nu in de schuilstal met z'n 4en gewoon te warm vindt en zo nu en dan ff in de volle wind en hagel buiten gaat staan met dit weer nu
M'n kwpn-er heeft het ook nooit koud en heeft totaal geen wollige vacht, z'n vacht blijft altijd zo'n gladde als in de zomer. Is altijd erg grappig; wanneer de overige 3 hun konten in de wind gedraaid hebben staat hij nog vol met z'n kop in de wind rond te kijken en probeert een ander aan het spelen te krijgen
De angloarab (voormalig stalpaard) heeft het ook nooit meer koud sinds hij aan het buiten zijn gewend is. Zo'n dikke wollige vacht heeft hij ook niet. Sterker nog, het stelt erg weinig voor, die haren van 'm. Maar als ze nat zijn verdampt hij het minste water van z'n rug en hij is altijd het langste nat. De vacht is niet het enige dat de warmte regelt.
De poolse volbloed (ook voormalig stalpaard) staat nu z'n 1e winter buiten, heeft wat gerild in de herfst bij langdurige ijsregen, storm en 1 graad. Dat was na wat extra hooi over (geen deken omdat hij juist bezig was voor het eerst een fatsoenlijke vacht aan te maken). Daarna geen rillen meer gezien.
Ze hangen nu in de stallen omdat ik ze daar voer, het hooi ligt anders door de harde wind over het erf op straat. Bij de hooinetten is het te blubberig. Maar het liefste staan ze toch in de volle wind, naast de stallen. De voeten willen ze wel per se droog houden. Alleen bij langdurige regen, sneeuw of als het terrein elders veel te blubberig is zie ik ze in of rond de stallen hangen.
Ik heb geen koudbloeden. Een van de 4 heeft slechts een super dikke vacht. Maar allen deert de kou niet veel. Jeuk en warmte is veel erger dan wat wij als mens vooral al heel snel koud vinden. Bij warmte (en gevoeligheid voor jeuk) zie ik grotere persoonlijke verschillen bij de paarden dan bij de kou, ook al hebben ze allemaal verschillende vachten. De angloarab is de enige die zich gewoon lek laat steken door dazen en met 30 graden op het gras staat. Hij wappert de dazen soms niet eens weg. De anderen schuilen dan in de stallen.