Esther schreef op donderdag 25 oktober 2007, 11:48:
>
> Nee joh, je was niet de enige, daarom was het ook zo leuk. Het
> was ook z leuk om het springen er aan te koppelen, omdat het
> niet in de vraagstelling zat zag ook niemend het.
Dát zag ik nou weer wèl.
Citaat van mezelf:
"Wel maakt ze de hele tijd een sprongetje, maar ze komt weer neer op hetzelfde been... (in mijn fantasieloze hersens dan..) "
Ik vid dit soort dingen zó gaaf hè!
Laatst, toen ik een bijscholing had van de BHV, liet men ons een plaatje zien van een vrijend stelletje in innige omhelzing. De clou was, dat enkel volwassenen er een vrijens stel in zagen. Liet je hetzelfde paatje aan kinderen zien, dan zagen ze een kudde dolfijnen. 8-/