Moniek schreef op donderdag 25 juni 2009, 14:00:
> Debbie schreef op donderdag 25 juni 2009, 12:53:
>
>> eddy DRUPPEL schreef op donderdag 25 juni 2009, 0:15:

>
> Hoe kom je nu toch aan 100 hectare heidegrond?
>
> Moniek
Geluk gehad denk ik. Mijn moeder zegt altijd: dat wat ik in mijn kop heb, niet in mijn kont zit en dat is wel een beetje waar

.
Maar vergis je niet hoor. Het is ook niet altijd ideaal. Ze verhuizen minimaal 2 keer per jaar van plek en daar heb ik niets over te zeggen behalve dan: "ik stop er mee", ze staan vaak achter prikkeldraad, rijden/trainen is gewoon een heel gedoe en doe ik gemiddeld eens in de 2 maanden, teken, naar 100 hectare lopen duurt +/- 30 minuten (vouwfietsje aanschaffen voor in de auto?), bijvoeren met hooi mag niet, aan het eind van de winter vind ik ze vaak net te schraal worden en aan het einde van de zomer een beetje te dik. Geen verharding in de wei waardoor hun hoeven getraint worden.
Maar als ik het vergelijk met +/- 4 jaar geleden (pensionstal, weidegang alleen in de zomer een paar uurtjes) is dit echt tegek!
Als ik vroeger opstal kwam in de winter dan voelde ik me altijd zo schuldig, te weten dat zij de hele dag op stal hadden gestaan. Nu als ik bij ze kom is het altijd fijn. Ik doe nu haast nooit meer datgene waar ik ze ooit voor gekocht heb maar ze lijken gelukkig.
Soms ben ik wel een klein beetje jaloers op alle leuke avonturen die iedereen hier met hun paarden beleven. Maar ja, je kan niet alles hebben toch

.
Groetjes Deborah