Maaike schreef op maandag 21 januari 2008, 22:42:
>
>> Wat een heel ander verhaal is dan "met mijn nieuwe paard
>> klikt het beter". Blij dat je snapt dat je daar reactie
>> op krijgt.
>>
>> Piet
>
> Maar waarom is dat zo'n slechte opmerking? Dat kan toch? Is het
> dan niet vriendelijker naar het paard toe om paardlief te
> verkopen aan iemand die wel die klik heeft met het dier? Moet
> je zo'n dier dan houden uit principe? Omdat je haar nu eenmaal
> gekocht hebt mag je haar nooit meer verkopen?
De nuance zit een beetje in het volgende
* met het betreffende paard klikt het echt niet of
* met het nieuwe paard klikt het beter
Bij de eerste reden lijkt het veel meer alsof er inspanningen verricht zijn. Sommige toestanden die een uiting zijn van "het klikt niet", zijn dus eigenlijk dominantieproblemen in de ruime zin van het woord. Hiermee bedoel ik dat er tussen mens en paard nog geen duidelijke afspraken gemaakt zijn. Het kan natuurlijk voorvallen dat men niet tot een "consensus" komt, dat men in de afspraken niet overeenkomt; maar dat uit zich niet de eerste weken. Daarvoor moet eerst heel wat pogingen gedaan worden om tot die overeekomst te komen.
De tweede reden lijkt veel meer alsof men een paard koopt, waarbij er nog heel wat getraind en dus afgesproken moet worden, maar omdat het niet vanzelve gaat men een tweede paard koopt, en ja, daar worden de afspraken veel makkelijker gemaakt; het klikt beter.
Ikzelf heb in de eerste situatie gezeten. misschien zou ik na veel vallen en opstaan (letterlijk), na jàren training, toch tot een soort v verbintenis kunnen komen hebben met dat paard, maar alles ten koste van mezelf én paard.
Behalve het klikt niet in de eerste betekenis van het woord, waarbij er dus véél inspanningen geleverd zijn van de eigenaar kunnen leefomstandigheden of onverwachte gebeurtenissen uiteraard ook een rol spelen in de verkoop van een paard en dat speelt ook zowat bij trea geloof ik.
Iemand die een paard heeft maar eigenlijk geen tijd meer wil insteken door andere interesses waardoor paard nauwelijks op de wei bezocht wordt, bereden of zorgen krijgt (bv tandarts niet laten komen, elke 2 maand kijken naar hoeven, enz) maar het paard uit principe dat je een dier niet verkoopt, ook niet wilt verkopen, terwijl het voor alle partijen een meerwaarde zou zijn aan het leven, tja, wat is dan zo'n principe waard?
soms denk ik wel eens, dat paard zou een veel mooier leven kunnen hebben bij een andere eigenaar, dan ben ik advocate of the horsen en zeg ik "verkoop!".
Een dier verkopen, neen, je weet waar je aan begint, met nodige inspanningen lukt het misschien wel! maar we moeten ook nuchter blijven en niet altijd vasthangen aan dat principe, is mijn principe
