Eva Saegerman schreef op woensdag 29 augustus 2007, 10:52:
> charlot van r schreef op woensdag 29 augustus 2007, 9:59:
>
>> Nu gisterenavond heb ik nog een half uurtje gereden. Wel moest

> Misschien nog eens uitleggen aan de lezers hier waarom dat zo
> goed is!?
> Wat ze vroeger deed, alleen op de baan, voorbij die kapel enzo,
> en als je zus stilstaat, ed

Hewel dus het vertrouwde patroon dat wij normaal deden was, als ze ergens bang voor was, was been geven en kwaad worden. Daarop werd ze alleen maar banger, en banger. Ze ging dan alleen maar achteruit, omdraaien, trippelen,... Men zus moest ze dan letterlijk meetrekken.
Nu zeg ik tegen mezelf, ik stap af, zoals Eva het mij geleerd heeft. Want dan ben jij de leidersfiguur en toon je dat er geen angst is. En ze ging al likkend en kauwend mee! Grappig te zien eignelijk. Vroeger dacht ik als ik afstap kan ik ze miss niet houden, maar dat was niet zo, ze was gewoon rustig!! Vervolgens durfde ze plots overal door en konden we zelf een drafje doen!!
Ik merk ook dat het paard en ik meer ontspannen zijn! Als ik voor een stressmoment komt onthou ik me erop rustig te ademhalen en dan kom ik soviso terug rustig, en het paard ook!!
>
> Alléé ben echt gelukkig mens
Ja ik ook hoor!!! Amai ik had nooit gedacht dat ik zelfs alleen op straat kon!!! super toch!!
> Zo'n berichten maken men dag goed
> Alweer een tevreden paard én ruiter!
super tevreden!!