astrid de rooij schreef op woensdag, 21 juli 2004, 22:38:
> Normaal gesproken raakt een paard het zand wat ie dagelijks
> binnenkrijgt met grazen enzo, vanzelf kwijt door de peristaltiek
> van de darmen, met behulp van stengelig ruwvoer.
Hoi Astrid,
Kun jij me dan ook zeggen of het dan normaal is dat ik vaak bij Isabella zand in de mest zie (als ik een vijg open breek)?
Ik zie het zand in de mest eigenlijk ook eerder als een goed teken (bij de mijne dan hoor) omdat ik ook zeker weet dat ze zand binnenkrijgt. Zolang eruit komt wat er in gaat, is het toch goed?
Ze eet het zand niet bewust, maar staat merendeel in een uitloop met zand dus met een inloop stal. Met nat weer blijft er zand in de hoeven zitten, valt er op de tegels in de stal uit en blijft zo achter in het stro of het hooi. Ook ligt er wel eens wat eetbaars volgens haar in het zand en hapt ze dat naar binnen. Ze poept bijna altijd wel wat zand. Maar nu achteraf gezien heb ik al weer lange tijd geen zand gezien in de mest. Keurige eigenlijk vrij harde mestballen zonder zand. Ik dacht dat dit kwam omdat ze wat meer (5 uur per dag) op de wei staat. Maar kennelijk dus niet. Ineens zag ik volop zand in een mesthoop (echt uitgepoept) en ben ik direct volop lijnzaad gaan geven. Eh foutje kennelijk want toen was ze de dag erop dus ziek (zie eerdere berichten).
Geef nu weer zandwegkuurtje (maar op preventieve basis toch, dus de helft van een "normale" kuur). Ik heb nu ongeveer als ik "de" zandtest doe (5 mestballen oplossen in water) een eetlepel zand in de mest.
Maar ik denk dat ze veel zand van de week heeft uitgepoept.
Maar eerder heb ik inderdaad wel eens tijdens een zandkuur complete mestballen met zand gevuld gehad. Bij Isabella werkt het dus wel.
Groeten,
Ingrid