Piet schreef op zaterdag 30 juni 2007, 10:04:
> Een goed boek is een enorme ondersteuning, maar er gaat niets >boven face to face werken met iemand die een paar stappen verder is.
>
> Piet
Ok, iets gelijkaardig nu al een paar keer door verschillende mensen gezegd. Dus nu wil ik wel even uitleggen waarom ik, persoonlijk niet van plan ben daarop in te gaan.
Het boek van Inge ligt hier trouwens naast mij in m'n kast, dit terzijde.
Maar volgens jou, zou vooral de verkeerde timing ervoor zorgen dat veel mensen er voortijdig mee stoppen. (Waaronder ook ik?)
Ik geloof best dat dat waar zal zijn, maar toch wil ik zeggen waarom ik ermee gestopt ben met Pête.
Ik heb hier de luxe om met meerdere paarden te kunnen werken. (Een luxe die de meeste van jullie wel hebben, maar soit) Er is Charly de New forest, Puzzle de welshcob en voordien ook Lolita de shetlander. En dan heb je ook nog Tempête.
Toen ik dat clickeren heb uitgeprobeerd, ben ik tegelijkertijd met de shet en Pête begonnen. En na enkele dagen had ik de shet al zover dat ze 2 voorwerpen kon onderscheiden ahv een woord dat ik eraan verbond. Dat beestje vond dat echt superleuk. Dus of ik nou zo incompetent zou zijn, om correct te timen? Daar had ik bij Lola, dan toch weinig problemen mee, zo heel erg verkeerd zal het wel niet geweest zijn?
Maar Pête, daar had ik gewoon niet de indruk dat ze het leuk vond.
Die anderen geven je veel meer. Puzzle is daarin echt extreem, die volgt mij als m'n schaduw en vraagt constant interactie. En die geef ik hem dan ook dmv spelletjes. (Ik ben hem aan het leren voetballen

) Lola was ook zo. En Charly is dan weer meer timide en ietsje angstig. Maar die kan je ook uit haar kot lokken en lijkt er dan plezier in te hebben.
Maar Pête niet, dat is een "laat-me-gerust-en-blijf-van -mijn-lijf-paard". En dat doe ik dan ook. Zo nu en dan komt ze even langs om een aai of wortel te vragen of als ze jeuk heeft, vindt ze het lekker dat ik haar krab. En voor de rest train ik alleen dingen die ik zelf nodig heb in de omgang met haar en val ik haar zo weinig mogelijk lastig. Want ze vraagt daar niet om. Grondwerk enzo doe ik eigenlijk heel zelden met haar. Omdat ik daar ook het idee heb, dat ze het tegen haar zin doet.
Als ik een probleem tegenkom met haar, wil ik best de moeite nemen daar specifiek aandacht aan te besteden. (En dat is eigenlijk niet zo heel vaak. Alhoewel jullie daar misschien een ander beeld van hebben. Pête is een ontzettend braaf paard. Alleen zijn er een paar dingen die we uit het verleden nog achter ons aanslepen.)
Maar om nou een hele trainingsmethode met haar te gaan doorlopen zoals
Parelli met die levels, of het hele boek van Inge,...of wat dan ook. Dat ben ik niet van plan. Want ik ben van mening, dat zoiets 'leuk' moet zijn. Dat het een spel moet zijn, een meerwaarde in de omgang met m'n paard. En calll me crazy, maar dat zie ik er niet in voor mij en Pête.
Met Puzzle ligt dat weer anders. daar ben ik nog een hele hoop dingen mee van plan

(Ow,en daarnaast ben ik zelf ook niet in staat mij aan een schema of programma te houden.

Maar daar zwijgen we over.)