Piet schreef op vrijdag, 28 mei 2004, 12:02:
> Ik heb een paard “overgenomen” . Ruin, bijna 2 jaar , nu
> ongeveer 1.50 mtr hoog en een kruising waarschijnlijk tussen
> een arabier en grote welsh,
Gefeliciteerd!
> Concrete vragen: ik moet er een eind voor rijden dus
> zien is kopen. Ik kan hem niet eerst leren hoe hij
> ontspannen de trailer inloopt. Dus krijg ik hem met zo min
> mogelijk geweld de trailer in? Wat zou een eenmalige
> noodgreep zijn?
Wij kennen het probleem. Wat ik al een aantal keer heb gedaan bij het ophalen van een paard zonder of bijna gaan trailerervaring (inclusief ons nieuwe hengstje) is min of meer wat ik beschreven heb in het artikel "
trailer laden". Alleen loop ik die eerste keer wel voor het paard de trailer in en zet lichte spanning op het leidtouw. Met mijn andere hand (of een helper naast het paard) begin ik dan een touw rond te draaien of lichtjes op de grond te slaan, al gelang de psychische gesteldheid van het paard. Zodra het paard iets naar voren gaat (al is het maar een half pasje) laat je onmiddellijk alle druk van het touw vallen en tegelijkertijd hou je op met het andere touw te zwaaien (als je een helper gebruikt moet die een perfecte timing hebben). Dan wacht je even. Daarna begin je weer geleidelijk lichte druk te zetten met de leadrope, gevolgd door enkele seconden later het ronddraaiende touw. Zo ga je door, en doorgaans staat het paard binnen vijf minuten op de trailer. Zet aan het eind van de trailer iets neer, hooi of zo, ga er niet mee "lokken" maar laat het een "verrassing" aan het einde zijn waardoor het paard, eenmaal binnen, een motivatie heeft om te blijven staan. Doe alles rustig en met veel geduld. Neem je voor dat het twee uur gaat duren, dan valt het bijna altijd mee. Het hoeft geen betoog dat je die eerste keer zowiezo uiterst defensief rijdt en voorkomt dat je abrupte bewegingen moet maken.
> Als ik er mee op de plaats van bestemming kom, zet ik
> hem in de wei?
Lijkt mij wel!
> Zo ja: hoe krijg ik hem ooit weer te pakken
> als hij bang voor me is?
Ook dat tafereel kennen wij.

Met vorige paarden, en nu ook met onze hengst, doen we weer het spelletje met een ronddraaiend touw, waarbij we harder gaan zwiepen als je de ogen van het paard niet meer ziet, gemiddeld gaat zwiepen als je EEN oog ziet, en onmiddellijk ophoudt zodra je er twee tegelijk ziet, je omdraait en van hem weg loopt. Binnen een half uur zal het paard (als je het goed doet) reageren door naar je te kijken en hoogstwaarschijnlijk je richting op te lopen. Blijf van hem af kijken maar steek wel een hand naar achteren, waarschijnlijk gaat ie snuffelen. Uiteraard reageer je niet met "Gotcha!!!" maar laat je hem weer rustig weglopen als ie dat wil. Een paar keer herhalen doet wonderen.
Werkt dit niet, of durft je paard niet helemaal te komen, ga dan op de grond zitten, al dan niet als aanvulling op de voorgaande techniek. Als je het als losstaand experiment wil doen en de tijd hebt: Het beste is nog om een boek te gaan lezen, daarmee voorkom je onbedoelde focus, je zal zien dat je paard dichterbij en dichterbij komt grazen, doen alsof het toevallig is dat ie dichterbij komt, maar komen doet ie!

Waarschijnlijk voel je ineens je shirt aan de achterkant bewegen omdat hij er met zijn neus aan zit. Ook dan weer geen "Gotcha!" natuurlijk.
Wat veel mensen zich niet realiseren: Je hoeft niet perse je paard te pakken en/of naar de bak te brengen voor de eerste trainingen. Die eerste keer een boek lezen in de wei kan een uiterst waardevolle training zijn! Er gewoon "zijn" zonder direct iets van je paard te willen zal het paard veel meer vertrouwen geven.
Groeten,
Frans