Nick Altena schreef op dinsdag, 6 september 2005, 16:42:
> trea hoex schreef op dinsdag, 6 september 2005, 12:37:
>
>> Dorien66 schreef op dinsdag, 6 september 2005, 12:06:

> zijn jullie voorlopig van die lange berichten af
> Ps...dit is een geintje...voor daar weer commentaar op komt..
>
> Nick
Toch vind ik het vooroordelen over Strasser EN erger, tevens die spreekwoordelijke grote balk in eigen ogen......
Mijn 5 paarden worden 5 jaar gestrassert en hebben geen dag kreupel gelopen, pijn of last van onze ingrepen gehad. Daarbij 2 (ex)
hoefbevangen paarden, die ook geen hoefschoenen gehad hebben.
Zo ken ik meerdere paarden waar we dicht bij betrokken zijn.
Maar oke, ik heb niet de illusie dat een ieder er nu anders over zal gaan denken.
Wat ik wel wil opmerken is dat er hier blijkbaar selectief gelezen wordt, want ik zie toch echt regelmatig berichten van paarden die gevoelig lopen, hoefschoenen nodig hebben of andere probleempjes hebben.
Dan wordt de oorzaak ineens niet in de trim gezocht, maar in andere zaken. Het zou fijn zijn wanneer er ook op die manier naar Strasser gekeken wordt
Strassermensen snijden in de zool (een deel daarvan, ik zeg het maar even want ik vind dat er daarover nogal overdreven wordt) om redenen, daar hoef je het niet mee eens te zijn, maar het is ook niet zo dat paarden daar meer pijn van zouden hebben dan paarden waarbij dat niet gedaan wordt.
Sterker, wij hebben 1 echt hardhoevige. Zij is niet gebouwd om op deze zachte ondergrond te moeten leven en ik heb niet de mogelijkheden er hier een rotslandschap van te maken. Snijden we haar zool niet concaaf, gaat ze korter lopen, stoterig lopen , je ziet het tot in haar rug toe, zoals je ook bij paarden ziet met ijzers. Het is een van de redenen geweest dat ze 5 jaar terug (eenmaal) bevangen is geweest, een dikkere, harde zool. Voor haar is het dus vele malen beter juist wel in de zool te snijden en te zorgen voor een optimaal hoefmechanisme in de voor haar geen optimale omstandigheden waarin ze moet leven.
Kortom, het zou plezierig zijn wanneer er iets genuanceerder gedacht zou worden over Strasser en het niet in een adem genoemd wordt met pijn, last en rigoreus. Er is tenslotte nog zoveel te leren van ieders zienswijze.
Karin