Nils Vellinga schreef :
> Het adopteren van "zielige" honden, katten, ezeltjes uit (bv Spanje),
> vind ik nutteloos, onze eigen dieren assiels puilen uit.
> Van wat mensen zoal uitgeven aan vliegreizen en andere "administratie
> kosten" om met zo'n leuk kereltje of meiske uit een derde wereld land een
> gezinnetje te gaan vormen, kan je daar een heel dorp van onderhouden.
> Maar waar het om ging; Als gecoupeerde paarden niet meer verhandeld,
> ingevoerd en tentoongesteld mogen worden, zal het toch rap gedaan zijn
> daarmee?
Ik denk dat het de trijd met zich meebrengt dat we zonder alteveel hindernissen de hele wereld over (kunnen) reizen. Ik had een jaar geleden werkelijk nooit durven denken een paard uit Argentinië te hebben, idioot vond ik dat. Belachelijk, er zijn er hier zo veel. En zie hoe je je ideeën bijschaaft. Ik vind het ook nog steeds raar dat mensen een Spaanse windhond laten komen terwijl de asiels overvol zitten. Maar wie ben ik? Heb ik recht van spreken? Ik heb hetzelfde met mijn paard gedaan. 'Voor elk paard dat je redt gaat een ander naar de slacht.' Ik weet het....
Als een stel geen kinderen kan krijgen maar er wel een kunnen adopteren uit een ver land (en ze betalen er zelf voor) omdat de kinderen in NL of B niet geadopteerd kunnen worden; wie zijn wij om dit te veroordelen? Die mensen voelen dat ze een kind wensen en het iets te bieden hebben. Dat is hun goed recht.
Terug naar het onderwerp: "als gecoupeerde paarden niet meer verhandeld,
ingevoerd en tentoongesteld mogen worden, zal het toch rap gedaan zijn daarmee."
Je zou het mogen hopen.....