e m kraak schreef op vrijdag 12 augustus 2011, 22:44:
> Piet schreef op vrijdag 12 augustus 2011, 20:51:
>
>> Hoe is het mogelijk dat terwijl je toch les van mij hebt gehad, nóg niks
>> van de essentie van de discussie snapt he.
>
> Ik vind het veel wonderlijker dat Frans die essentie ook finaal mist.
Mind you, ik vind
Parelli helemaal niets (ik zeg niet dat het niets is, ik vind het niets).
Parelli paarden én mensen komen mechanisch over. Ik mis bij de eigenaar/ruiter de lichaamseigen taal ... het zijn aangeleerde kunstjes.
Clickeren, voor mij, idem dito, het zijn aangeleerde vaardigheden volgens een vast stramien. Mechanisch! Positief bekrachtigen is
niet aan clickeren voorbehouden en kan in een meer authentieke lichaamseigen communicatie met het paard gebruikt worden. Ter bevestiging ... en dat hoeft geen voer te zijn!
Op een lichte kanteling van het bekken vanaf de grond, stapt het paard weg ... vanaf de grond hé ... je moet zeer goed kijken als mens om te zien wat een ander mens doet, maar het paard ziet het en stapt weg ... richting van je schouders is richting waar het paard naar toe zal lopen. Hoe subtiel wil je de communicatie hebben? Over welke grenzeloze druk hebben we het dan? Welke essentie mis ik?