e m kraak schreef op dinsdag 21 juni 2011, 13:34:
> Wat mij betreft wel.
> Ik heb Bartabas gekend toen hij nog echt bevlogen was met zijn circus
> hippique, was ook cadre noir. Ik bewonderde die man, de enige die

> anders niet op komt
> Nog rottiger is dat het kaf van die verknipte "wedstrijdpaarden" als
> "recreapaard" toch nog verkocht wordt. Zelfde geldt de afgedankte
> koersknollen. Daar heeft niemand iets aan.
Mijn zus is een pure tradi (ze gruwt verschrikkellijk van mijn interesse in de NH wereld en er zit een diepe kloof tussen haar en mijn wereld waar ik nooit over ga geraken) en reed voor haar veearts carrière in Gent dressuur/military op hoog niveau. Ik ben er altijd strontjaloers op geweest hoe immens fijntjes zij kan rijden en hoe paarden luisteren naar haar. Ze kan paarden die misschien wel 10 tot 15 keer zoveel wegen dan zij, doen dansen zonder dat je zichtbaar wat ziet. Ik kan dat niet en ben er altijd maar kleintjes van geweest, maar alles wat zij doet, lijkt perfect te gaan. Jaloezie is niet mooi, ik weet het...maar dan sta ik dan met m'n NH overtuigingen, beetje lullig voel ik me dan. Overtuig zo iemand dan maar eens dat bitten en wedstrijden slecht zijn, als het paard er zichtbaar zelf zoveel plezier in vindt. Het is het hart dat paarden doet dansen, niet de middelen.
Haar wijlen paardje Casper stond te springen om te mogen werken, letterlijk. Die was op z'n top als hij kon presteren (ga nu niet gans het verhaal doen, maar is maar een voorbeeld dat ik geef).
Dat er paarden zijn die misbruikt worden, dat ontken ik niet. Bartabas doet prachtige dingen, maar toen er bloed aan z'n sporen hing en de buik van het witte paard besmeurd was, kwam de walging in me boven en mijn adoratie was weg voor de vent.
Dat weerhoudt me er echter niet van om nog steeds alles met een open mind te bekijken en niet alles in vakjes te gaan duwen en proppen omdat ik denk dat het er in hoort...