Marianne schreef op donderdag, 27 januari 2005, 11:32:
> Hoi allemaal,
>
> De vreugde om Pauli was helaas van korte duur.. twee dagen was

> Ik maak het mezelf moeilijk door er constant over na te denken, misschien moet ik het gewoon 'overgeven' en aanvaarden. Ik heb daar wel héél veel moeite mee.
> Ik snap wel dat jullie geen dokters zijn maar willen jullie toch eens meedenken? Al was het maar om me te helpen wat logica en helderheid in m'n kop te krijgen?
>
> Marianne
Hoi Marianne,
Allereerst sterkte met alles. Ik hoop dat alles goed komt.
Het enige wat ik graag wil toevoegen is dat het voor je paard misschien juist wel goed is om jou niet te zien....het klinkt misschien niet zo leuk, maar nu is je paard naast zijn 'genezing' ook nog dagelijks bezig is met jou, en dat is iets wat de genezing niet altijd bevorderd. Ondanks de grote hoeveelheid liefde die ze dagelijks van je krijgt, kan het toch de genezing in de weg staan.
Dit zei onze dierenarts tenminste. Onze kat was aangereden en het zag er niet goed uit. Ze was erg zwak en wilde en kon niets eten of drinken. De dierenarts kon niets meer voor haar doen, omdat ze tijdens een operatie zeker zou overlijden. Wij hebben haar toen naar Hamburg gebracht (dierenkliniek). Daar konden ze de operatie misschien wel uitvoeren. Hoe graag ik ook naar haar toe wilde, ik mocht het niet, om bovenstaande reden. Ik mocht wel iedere dag bellen hoe het met haar gaat en wat de vorderingen zijn. Alles is met haar gelukkig goedgekomen.
Misschien kun je er iets mee, hopelijk is het niet een extra boom in het toch al erg grote bos.