Anja Seijn schreef op donderdag 13 mei 2010, 18:34:
> Je dagritme te verplaatsen naar de nacht, lijkt mij als je
> een ziekte hebt à la Lyme nu net niet hetgene wat je moet doen, maar
> eventjes hé ... ik ben geen dokter!
Niet slapen 's nachts is bepaald niet wat ik WIL. Het is één van de
gevolgen van (chronische) Lyme.
Chronische Lyme tast van alles in je lichaam aan. Van bijv. je concentratievermogen tot je spieren, je hormoonhuishouding en meer.
Slapeloosheid en dag-/nachtritme problemen is geen keuze (in mijn geval). De stofjes in je lijf die dat soort dingen regelen zijn bij mij totaal uit balans.
Ik heb jarenlang van alles geprobeerd om het te veranderen, aan de hand van adviezen van heel verschillende artsen plus m'n eigen boerenverstand, zonder succes. Ik heb het er nu dus mee te doen en ik probeer er dan maar 't beste van te maken. Want van jezelf opfokken dat het zo vervelend is dat je niet kunt slapen, dáár word je zeker niet beter van

.
Maar ik geef 't niet op. Er voor zolang het duurt 't beste van proberen te maken, dat is iets anders dan niets meer doen om te kijken wat je tóch nog kunt verbeteren. Mede daarom mijn belangstelling voor mineralen en zo. Want die beïnvloeden onder andere je hormonen. Ook bijv. melatonine, het hormoon dat mede je slaap(ritme) regelt.
Melatonine als voedingssupplement slik ik al. Maar misschien kan ik wel méér doen om de lichaamseigen melatonineregeling te verbeteren. Door m'n waardes aan mineralen in een andere (betere) balans te krijgen, bijvoorbeeld.
Meer bewegen? Zelfde verhaal. Het is niet alleen maar een kwestie van vrije keus en conditie opbouwen. Denk aan een paard met
IR en chronische
HB bijvoorbeeld, of een paard met Lyme, of een andere chronische ziekte. Ook voor zo'n dier is bewegen goed (voor mij ook!). Maar doe je nét even teveel en forceer je per ongeluk iets? Dan ben je terug bij af. En dan heb je daar een dag, of een week, of een maand of zelfs langer, een terugslag van. Kun je weer opnieuw beginnen met de mate van beweging opbouwen (doe ik ook).
Karen