Karen Koomans schreef op woensdag 10 maart 2010, 12:48:
> eddy DRUPPEL schreef op woensdag 10 maart 2010, 11:27:
>
>> Sandra van Bommel schreef op woensdag 10 maart 2010, 9:55:

> hangt, zoals Hempfling dat gebruikt.
>
> grt,
> Karen
Ik weet niet, hoor, maar ik denk dat er op dit forum héél weinig mensen zijn die een paard hebben staan die kneuzingen of andere pijnlijke verwondingen op de plek van de neusband heeft.
Juist dit soort verhalen maakt mensen angstig van
bitloos rijden. Oei, je breekt zijn neusbeen, oei je kneust weet ik veel wat. Na een verhelderend verhaal van een vee-arts weet ik inmiddels dat je dit soort verhalen naar de prullenbak mag verwijzen. Maar realiseer je wel dat juist door dit soort berichten mensen het niet eens willen proberen, ze zijn bang dat ze schade aanrichten, dat het moeilijk is, dat het lastig wordt ... dus houden ze vast aan wat ze weten, namelijk het hoofdstel met bit.
Ik denk dat het goed is om niet door te slaan, paardlief is namelijk niet van suiker en dan bedoel ik niet dat je moet gaan zitten sjorren en rukken en god mag weten wat. Maar kom op ... dit soort angstverhalen heeft er voor gezorgd dat ik knap onzeker werd van een
bitloos hoofdstel en ruim een jaar met een bit heb geprobeerd te rijden, waarbij ik niet de teugels durfde aan te nemen, dus knol lief reed zelf maar een parcours. Totdat ik in één uurtje tijd bij Pien van de ene verbazing in de andere rolde. Zonde van mijn tijd, zonde van het onzekere voor het paard, zonde voor iedereen ... want nu moet ik hem dus wel afleren zijn eigen weg te kiezen, want nu zit er iemand op zijn rug die wel de teugel van een sidepull durft aan te nemen. Dat is voor alle partijen weer terug naar af! Dus never nooit ga ik op een paard zitten met een halsring als hij met een sidepull en mijn kippekracht alsnog verkiest zijn eigen ding te doen .... hahahaha ... dan kun je net zo goed het overgrote deel van de paardeneigenaren/ruiters vragen om maar gewoon niet op zijn rug te gaan zitten.