Karen Koomans schreef op zondag 28 februari 2010, 2:19:
> De methode blijft hetzelfde inderdaad, die is universeel. Of 't nu om een kip gaat, een paard of een mensenkind.
> Als je énige vaardigheid/kennis/inzicht clicker training betreft, dan is dat absoluut onvoldoende om tot een hechte vriendschap met een paard te komen. Net zoals positief belonen (clicker training) alléén, niet voldoende is om een mensenkind op te voeden. Daar komt wel wat meer bij kijken (zowel bij het kind als bij het paard)! Als je niets weet of niets begrijpt van het wezen paard (of het wezen mensenkind), dan kom je met clicker training hooguit tot het succesvol aanleren van truucjes.
>
> Hetzelfde geldt m.i. ook voor Parelli (of welke methode dan ook). Je kunt nog zo'n mooie trainingstechniek beheersen, als je het wezen paard niet snapt en daar (dus) niet op in kunt spelen, dan ligt het opbouwen van een hechte vriendschap met zo'n dier buiten je bereik.

Als voorbeeld ... Luna laat ik meestal zelf kiezen of ze sneller of langzamer wil gaan. Niet uit principe of dat ik daar zo blij mee ben, maar meer als intuïtieve keuze rekening houdend met haar karakter en leeftijd, ze immers net onder zadel, en gevaarlijk is dit nooit. Ik vraag wel sneller, maar als ze dat niet opvolgt dan laat ik het meestal daarbij. Omwille van haar karakter heeft ze die vrijheid nodig, anders houd ik haar hoofd/ziel niet blij en ontspannen. Als ze uit eigen beweging een draf inzet, dan laat ik dat meestal gaan. Het moment van vragen en doen ligt dicht bij elkaar, wilik in stap blijven dan is dat meestal ook geen probleem. Tenzij ze draf nodig heeft om te ontspannen. Eeven later is stapppen dan ook geen probleem meer. ALS ik stap vraag, dan eis ik dat wel op, mocht ze er niet aan voldoen. Bij voorkeur laat ik haar zelf kiezen wanneer ze wil stappen. Zo kunnen we samen in harmonie rijden en is ze in haar hoofd aardig goed en daardoor bereid veel van mijn vragen op te volgen. Zo zijn we gisteren een rondje bos-industrie terrein-bos gereden, met keurig wachten bij de stoplichten van de rondweg Zwolle-zuid. Op het industrie terrein moest ze natuurlijk draven, omdat dit licht spannend was, met verkeer, flaggemasten en vreemde grote gebouwen. overigens mijn hond was ook mee, die steunen elkaar, samen voelen ze zich beter. Het gaat super, een paardje net onder zadel, op een halster gereden, met een hond er bij en dochter op de fiets, over het industrie terrein van Zwolle.

Ik hoor graag meer voorbeelden van rekening houden met de aard van het paard.
Groet, Michiel