>>
>> Doet me aan iets anders denken:
>> Ik heb me toch eens zoiets mafs gezien bij Spirit vorige zomer.

> Ik ga Piet's raad zeker niet in de wind slaan. Tuurlijk als ik
> ergens onder mijn paard terecht kom zoals een horzel die hij
> wil verpletteren, zal ik hem toch even vriendelijk moeten
> vragen van mij af te gaan.
Hij is nog jong he , heeft het niets met spanningsboog te maken?
Ik merk hier met trainen dat je te ver kan gaan , en dan een paard kan hebben wat opeens alles wat maar normaal is [bokken en slaan , schudden met het hoofd , dwars door je heen lopen etc], vergeet.
Ik heb dat tot nu toe opgelost met proberen voor te zijn , en het paard even de vrijheid te geven om zich te uiten , maar dan wel zonder mij in de buurt! Bij Tekla kondigde het zich aan met een keertje hoofdschudden ,of niet meer willen
wijken voor druk.
De spanningsboog word steeds langer naarmate je regelmatig traint.
In het begin kon ik niet meer als 5 minuten iets met Tekla doen , maar nu kan ik zonder probleem een half uur met haar aan de slag.
Moet nog steeds oppassen dat ik haar niet teveel aanbiedt , en niet proberen twee criteria tegelijk te stellen , want dan kan het misgaan...Laatst een denderende vrachtwagen die op een meter afstand van ons passeerde. Dit ging goed , maar ik wist dat ik haar nu terug moest brengen en geen andere dingen van haar moest gaan vragen , en ja hoor , eenmaal los in de wei bokken! rennen! slaan etc...Ben blij dat ik haar een beetje snap hihi!!!
Gr Esther