Ik zat tijdje geleden met een oude grandprix ruiter te praten die nog wel jonge paarden beleerde. Had nu twee volbloed arabieren van een overleden kennis geerft of ik die niet "gratis" wou hebben hij vond het rampbokken. Normaal maakte hij zijn duitse paarden in een week zadelmak gewoon zadel erop en als je maar zelfverzekerd en rustig te werk ging maar duidelijk aangaf wie de leiding had nooit geen problemen. Met deze arabieren was hij al 6 weken bezig en nog een drama. Gingen met alles in discussie en 1 accepteerde nog steeds zelfs het zadel niet. Mijn ervaring, laat ze in hun waarde anders krijg je enkel maar verzet, geef ze een beetje ruimte en ze gaan voor je door het vuur. Ga je op je strepen staan dan gaat het mis. Hoe fanatieker je erin gaat hoe harder het gevecht. Laat ze gewoon maar even en pak het even later weer een keer op. En hang er zeker geen hulpteugels aan want je krijgt levensgevaarlijke taferelen. Uitzonderingen nagelaten maar ze willen gewoon graag zien wat er om zich heen gebeurd vandaar dat hemelkijken. Adrenalinekikkers....heerlijk.