Amable schreef op dinsdag 7 oktober 2008, 10:33:
> Spirithorses schreef op dinsdag 7 oktober 2008, 10:11:
>
>> Piet schreef :

> maar toch merk ik dat hij blij is om samen met me te gaan
> bewegen omdat 'ie dan m.i. reden heeft tot bewegen. Hij komt
> soms uit de wei met een energie alsof 'ie 3 dagen op stal
> gestaan heeft...
Ik ben ervan overtuigd dat de meesten (van mijn) paarden het best gezellig vinden om hun lesje mee te draaien. Maar zo zijn er ook paarden die zoiets niet leuk vinden (hier niet gelukkig). De kunst is om het zo leuk te maken dat ze graag met je meegaan.
Mijn Stef, 20 jarige Haflinger, gaat zó verschrikkelijk graag mee werken, dat is gewoon een eer voor ons. Hij draagt zonder te morren en heel voorzichtig klotsende beginners mee op zijn rug, denkt op de buitenritten dattie een Arabier is; oortjes naar voren en lopen maar, en zo hebben we er hier wel meer.
Een van de pensionpaarden, Amie, was een wat zure tante, oren plat, opgetrokken neus, duidelijk verveeld. Kwam altijd naat het hek als we een ander paarden kwamen halen maar 'mocht' nooit mee. Voor ons duidelijk dat ze zich verveelde en te weinig aandacht kreeg. Nu we haar in de lessen mogen gebruiken is ze helemaal opgefleurd.
Spirit idem, wordt nog niet gereden wegens te jong, maar staat vooraan als je met een halster aankomt, altijd 'in' om iets te gaan doen.
Maggio die gewend is dagelijks te werken (haalt-ie hier niet). Paar dagen niks mee doen en hij gaat zich lopen vervelen en wordt druk, da's pas een echte workaholic, terwijl hij alle ruimte om zich heen heeft, hij loopt los op het terrein en kan gaan en staan waar hij wil want hij heeft veel prikkels nodig. Alleen weidegang en groomcontact is te weinig voor hem, hij wil werken!.
Er zijn inderdaad zat paarden die het gezellig en prima vinden om mee te werken.
Maar het zit nou eenmaal al jaren tussen mijn oren dat ik me pas gelijkwaardig zal voelen als ik het niet meer 'nodig' heb om op een paardenrug te gaan zitten. Moeilijk uit te leggen, dat is een gevoel....
Groet, Pien