eddy DRUPPEL schreef op woensdag 24 september 2008, 12:38:
> lies zondag schreef op woensdag 24 september 2008, 12:33:
>
>> Britt Claeys schreef op woensdag 24 september 2008, 11:20:

> uitgaande van het feit dat de ruiter daarna in staat is het
> probleem vanaf de grond op te lossen.
>
> DAAR wringt héél dikwijls het schoentje niet ???
inderdaad, er zijn veel meer ruiters dan paardenmensen.
rijden is maar een deel van de africhting en omgang met je paard.
verder blijkt het ook nogal moeilijk te zijn om de verbinding te (blijven) leggen tussen voorbereidingen op de grond (fysiek en mentaal/emotioneel) en het rijden.
we zijn vaak geneigd de rijproblemen los te zien of anders op te lossen dan de manier waarop we dat op de grond zouden doen en grijpen dan eerder terug naar controle,controle.
hoeveel mensen (ikzelf incluis) kunnen zich een half uur lang door een paard laten leiden terwijl ze op zijn rug zitten? en dan bedoel ik : echt laten leiden, dus in een beschermde ruimte passagieren met je paard, geen oordeel hebben over wat hij doet, niet ingrijpen, slechts aanwezig zijn door er op te zitten?! poeh, behoorlijk confronterend soms.
verder heb ik zelf niet zo veel met dat eeuwige gymnastiseren, behalve dan wanneer het tot doel heeft DIE spieren in het paard te ontwikkelen die maken dat hij ons verantwoorder kan dragen.
de rest , zoals levades, piaffs en passages ziet er mooi uit, maar valt voor mij onder de noemer: ijdelheid, alles is ijdelheid.