Esther schreef op maandag, 11 oktober 2004, 15:21:
> e m kraak schreef op maandag, 11 oktober 2004, 14:44:
>
>> Inge Teblick schreef op maandag, 11 oktober 2004, 7:57:

> voet vroeg, de tweede keer ook, maar daarna ging ze dus spontaan
> voet geven. Ze is wel beleefd, schooit niet bedelt niet, maar
> geeft spontaan een voet.
>
Op "spontane voeten" reageer je dus totaal NIET. Compleet negeren. Zelfs proberen niet naar te kijken

, en de evt. aandacht die ze vraagt op dat moment ook negeren (negeren dus, niet afwijzen want afwijzen is ook aandacht geven).
Een spontane voet is "ruis" - ze denkt te weten dat op voet geven een bevestiging en beloning volgt, maar het kwartje dat voet volgt op het woord "voet" is nog niet gevallen.
DIt in tegenstelling tot een GEVRAAGDE voet!
Als je het onderscheid tussen vraag en spontaan niet heel consequent maakt wordt het leren van het cognitief begrip "voet" alleen maar onnodig moeilijk.
Groeten. Egon