marianne laenen schreef op dinsdag 21 oktober 2008, 19:32:
> maggie72 schreef op maandag 20 oktober 2008, 9:02:
>
>>

> "gaan" geen vast patroon worden, je mag dat niet laten
> escaleren

.
>
> Marianne
Wel, ik heb een soortgelijk 'probleem', heb een jonge Fjord merrie, heb haar al 3 jaar, maar we weten geen exacte leeftijd, geschat is ze nu 4 en een half. Ze is vorige zomer (3.5) zadelmak gemaakt en word nu ingereden. Ik rijd haar met een bosal.
Helaas heb ik niet de tijd om haar een paar keer in de week te rijden, wat volgens mij voor haar wel nodig is. Ik heb al gedacht aan een 'bijrijder' maar gezien haar temperament, durf ik niet goed.
Jeanne loopt 24/7 buiten in een kleine kudde en heeft heel veel ruimte om te bewegen. Zelf ben ik elke dag bij de paardjes, maar stal en weide vragen ook veel onderhoud, rijden schiet er vaak over. (plicht voor plezier)
En nu to the point : ik heb eens in de 14 dagen les op de wei, dan proberen we 'correct' te rijden met zo min mogelijk hulpen. veel stelt dat nog niet voor, stap, joggen, links en rechts, paar voltes, proberen te buigen ... stoppen zonder teugelgebruik... Verder ga ik lekker met haar buitenrijden in groep. (en doen we veel grondwerk, ook beetje kunstjes met de clicker ter afwisseling)
De laatste buitenrit, in een vreemde omgeving, met een groep vreemde paarden (weet niet of dat de oorzaak is), gaf ze me een demonstratie 'ik voel je niet, je bent er niet, ik ga lekker zo hard ik kan en ook EERST lopen', ff schrikken. Eén keer is ze zelfs het koppaard voorbij gestoken, tot mijn schaamte en ergernis, want zodra ze beseft dat ze de kop trekt, smijt ze haar rem toe. (achter ons een grote 'kop-staart botsing' en boze ruiters, terecht). Ik had geen controle meer. Gelukkig is ze verder braaf, ze bokt of steigert niet, dus blijven zitten is geen probleem. Alleen is de rem zoek.
Je krijgt dan (ook terecht ???) de opmerkingen zoals ' blijf met uw paard thuis zolang je er niks aan te zeggen hebt, en begin eens eerst met terug een bit te gebruiken'
Ik rijd haar al meer dan een half jaar
bitloos, ook buiten in groep. Ze was altijd braaf, en wel te stoppen. (normaal rijd ik steeds met dezelfde groep mee, ze is nog nooit het leidpaard voorbij gegaan)
Eergisteren had ik les op de weide. Alles ging ontzettend goed, stap en draf, mooi ontspannen, hoofd en hals laag, voltes gereden, mooi gebogen, echt 'luisteren' naar mijn benen en zit. Het voelde allemaal zo goed.
tot mijn instructrice zei dat we nu gingen oefenen op het rustig aangalloperen..... (galop vind mijn paard geweldig, ze heeft bijna niks nodig en rustig galloperen kent ze niet, dat is 'ja ik mag, joepieeeeeee, gààààn !)
Eerste galop ging redelijk, paardje terug in draf en terug ontspannen.... tweede poging.... en op hol !! Ik heb alle hoeken en kanten van de wei gezien, bijna op de stenen schuilstal gevlogen, nog 3 keer bijna in de'n decor omwille van Jeanne's bruuske omdraaien en verder crossen....
ik was er zeker van dat ik met een flinke smak tegen de grond ging ....
kon alleen maar denken 'blijven zitten, doorzitten, ademen en rustig blijven praten tegen het paard 'eeeeeaaasy meisje , eeeeaasy' denk dat het geen fluit hielp. Maar uiteindelijk is ze gestopt. Had niet het lef om het nog eens te proberen, heb haar nog even laten draven en dan uitgestapt. ik stond te trillen op mijn benen.
Niet leuk. k'heb er zelfs van gedroomd. Man, dat ging hard !
Zijn het puberkuren? protest? (volgens mijn instructrice zie je dat het paard er reuze plezier in heeft, ik zo niet) Fjord-koppigheid? Had ze teveel spanning opgebouwd tijdens de les en was dit de 'ontlading'?
Ik denk nu (is misschien psychisch) van een andere optoming te proberen, een sidepull. Want Jeanne heeft blijkbaar door hoe ze 'onder de bosal kan uitkomen', haar hoofd tegen de borst, dan komt die bosal van haar neus te staan en voelt ze dat vervelende ding niet meer, denk ik.
tips? (graag opbouwende kritiek, daar heb ik wat aan. Aan de flauwekul 'ze kan niet rijden' 'waar is het bit?' 'laat uw paard voortaan maar thuis', heb ik niet echt veel....)
bedankt. sorry dat het zo'n hele epistel is geworden. Ik wou het 'probleem' zo goed mogelijk schetsen.
groetjes, Katrien