Wil schreef op maandag 4 februari 2008, 22:17:
> Esther schreef op maandag 4 februari 2008, 22:03:
>
>> Wil schreef op maandag 4 februari 2008, 22:00:

>
> Verder: de combinatie Pergolide t.o.v. paarden is misschien wel
> nooit uitgetest?
> Net zoals anti-histaminica?
Wow, ja je mist echt iets.Ze krijgt geen gras, in ieder geval wel heel erg beperkt, een uurtje mag ze op kale wei. Zij staat de dromen als de paarden hooi krijgen en eet gewoon niet. Ook als je draadje spant en je gooit hooi neer eet ze minder dan 2 plakjes. ( plakjes gewogen etc) Omdat ze zo dik werd hebben we een manier gezocht en gevonden om haar wel te rijden en laten bewegen, dat is met bit. Zonder kan niet omdat ze dan heel slecht loopt ( zwijnen) omdat je het signaal niet door kan geven met gewicht, been etc. 40 jaar lang is me dat gelukt bij ieder paard. We hebben haar moeten leren draven, dat heeft enorm veel moeite gekost. Door te rijden viel ze af, maar je doet haar tekort eigenlijk om haar te rijden. Ze heeft echt een will to please, maar hapt en trapt wel naar je been als je haar aanraakt omdat die vacht en huid zo gevoelig is, ze wordt er echt nijdig van omdat het haar zeer doet. We hebben haar geleerd om aanraking te verdragen met zweepje en carrotstick ( inmiddels heet dat een stok zonder blaadjes) want stel je toch voor dat je er een loeier mee zou verkopen of en daas me af zou vegen.
Als Björk gras eet wordt ze nog gevoeliger en binnen een week zitten er echt wel 20 kilo aan. We puzzelen al echt lang met haar. Er zijn ook mensen die ze niet kan verdragen, mensen die te 'groot' zijn, dan slaat ze op de vlucht en is paniekerig. Het duurt dan lang voor je weer contac kun maken. Mensen die rustig zijn daarentegen lopen allemaal met haar weg. Ook op de kliniek gebeurde dat, ze heeft er weliswaar niet gegeten ( ook geen wortels) bij de opname, maar ze had iedereen ingepakt met haar 'kamelen'. bij aanraking van haar vacht