charlot van r schreef op zondag 4 november 2007, 18:21:
> Anita Cats schreef op zondag 4 november 2007, 17:51:
>
>>

> is doe ik met wat contact (zag ik vroeger eigelijk als losse
> teugel, maar dat is het niet, echt los los is nog veel losser).
> Gewoon omdat ze dan vanuit stap in gallop durft weg te rennen
> als ze verschiet.
Hele losse teugel voor buitenrijden kan ik ook warm aanraden! Niet nog stiekem een klein beetje contact maar volledig alles geven wat je hebt.
Vroeger voor ik iets van NH kende had ik dàt toch al zelf ontdekt. Mijn snelle speedaholic Cesar vond het duidelijker denk ik. Hield hij braaf de gang die ik wou kreeg hij alle teugel. Veranderde (versnelde) hij van gang dan nam ik contact, dat moest dan ook niet veel zijn. Terwijl als ik continu contact hield, en dan nog meer 'contact' moest nemen - zeg maar trekken dan.
En als jullie nu denken 'ze heeft
Parelli nog niet vernoemd'

Hier komtie dan: Pat zegt 'the more you use your reins, the less the horses use their brains'
Mijn Lolita schrikt ook duidelijk minder als ze haar hoofd helemaal vrij heeft. Logisch, een paard is claustrofobisch, en als ze schrikken plus ze zijn beperkt in hun vrijheid... schrikken ze dubbel.
Ze heeft intussen ook geleerd dat ze mag schrikken, en gaat dus niet meer wegdraaien en of weglopen, wat dat betreft geven de lange teugels ook geen last. Als het dan toch eens voorkomt dan is één teugel per keer oppakken om te corrigeren een gewoonte die je even aanleert en die dan ook werkt.
Groetjes,
Nathalie