Frido schreef op dinsdag 8 juli 2008, 17:05:
> Hoe kun je het beste omgaan met een bijtend paard? Gedrag is
> waarschijnlijk veroorzaakt door traumatische ervaring als
> veulen. Paard is nu 10 jaar.
> Ze bijt bij het minste wat je haar vraagt.
> Is er een oplossing via clickertraining of is dat juist niet
> aan te raden?
Beste Frido. Ondertussen zijn er heel wat reacties van mensen welke ik meer 'paardcapabel' vind dan mezelf (ben een amateur). Maar ik heb ondertussen mijn 'bijtertje' bijna bekeerd. Ik moet wel toegeven dat het bijten bij mijn paardje wellicht een andere oorzaak heeft (hij is nog jong en het meer dominante type, het happen werd bij de vorige eigenaren ervaren als 'leuk' en hij is gewoon 'mondig: onderzoekt alles graag met de mond'). De stappen die ik ondernomen heb werden door de anderen ook al vermeld. 1) werken aan onze relatie adhv 7 games
parelli (en ik moet toegeven in het begin kwam er soms heel wat druk bij te pas, welke niet echt in mijn aard ligt) 2) wilde hij bijten of beet hij (was een blauwe plek van jewelste op m'n bil

) dan vroeg ik hem met heel wat druk achterwaarts (niet slaan, met touw ruimte groter maken) 3) bijkomend heb ik het clickeren geïntroduceerd nadat onze relatie iets duidelijker werd (adhv boek Inge Teblick van spelen tot gymnastiseren) door de handtarget ==> een handtarget werd enkel beloond als hij mooi met gesloten lippen targette (niet met mond open, tanden bloot enz...) Vanaf dat moment kwam er bij ons een kentering. het happen bij het leiden (z'n favoriete moment) werd minder. Telkens als ik zag dat hij de neiging had, maar toch zicht bedacht (mond terug toe, hals terug wat wegbuigen ==> beloning! Omdat hij zo mondig is en graag naar vanalles en nog wat hapt (oh heb je een ander jasje aan? dat moet toch zeker even tssn m'n tanden) heb ik hem geleerd dat hij mag bijten in een oude voetbal en in iets anders (liefst) niet. Dus tijdens mijn trainingssessies, haal ik geregeld de voetbal boven, kan ie even bijten naar hartelust. Het is natuurlijk niet alles rozegeur en maneschijn! Af en toe komt het gedrag nog eens naar boven, maar als ik vergelijk met 4 maanden terug zijn we samen een grote stap voorwaarts gegaan. Waar ik in het begin soms met lood in de schoenen met hem ging trainen, kijk ik er nu naar uit! En ik merk dat dit bij hem ook zo is (komt naar me toe, blijft nog wat volgen na een oefening). Ik hoop van harte dat jij met jouw paard ook de juiste weg vindt.