Patricia ter Haar schreef op zaterdag 2 februari 2008, 21:28:
> Wil schreef op zaterdag 2 februari 2008, 21:11:
>
>> Patricia ter Haar schreef op zaterdag 2 februari 2008, 15:59:

> lopen om toch nog een keertje door te gaan.
> Ik ga stap voor stap met haar aan het werk. Goed voor haar en
> mijn zelfvertrouwen en ik kijk er naar uit dat het ons weer
> lukt. Maar eerst even haar beentje laten genezen.
Ja hoor Patricia, en als je het echt de eerste keer niet aandurft om het weer te proberen kan ik je Conrad van harte aanbevelen. Als je eenmaal gezien hebt hoe hij een paard op de trailer krijgt, perfect gewoon. Stapje voor stapje, geen druk. En pas erin mogen blijven staan als ze volledig ontspannen zijn. Ze willen er dan niet eens meer uit!
Heel apart. Wat ik geleerd heb van hem is vooral ook op de spanning in de staart te letten. Hangt die staart niet ontspannen naar beneden, niet doorgaan.
Laat een paard windjes, ruik je een mestgeur, dan zijn ze gespannen.
Klinkt misschien raar, maar toch: als je erop gaat letten, gaan ze wel degelijk winden bij spanning.
Vandaag een mooi voorbeeld. Catcher staat in de inloopstal, aan drie zijden dicht.
Wij zijn aan het bekappen. Althans: ik. Jules houdt hem gewoon vast aan een staltouwtje.
Chaser staat daarnaast in het zelfbedieningsrestaurant lekker hooi te vreten.
Opeens schrikt Chaser zich het apezuur! Komt ineens de buurman aanwandelen...
Tsja.... dat doe ie anders nooooooooit!
Enfin, omdat Chaser schrikt, moet Catcher natuurlijk ook schrikken. Dus die schiet vooruit en staat pardoes ook weer stil. Tilt z'n staart op en laat een lekkere mestgeur los. Dat is echt het eerste wat ze doen!
(Nee, ik stond er niet onder. Zo slim was ik wel.)
Zie ie dat Chaser rustig staat te kijken wordt hij ook weer rustiger. Het kuddedier he?
Als je echt stapje voor stapje de trailerdraad weer oppakt.... en voor je eigen gevoel niet te ver ineens gaat, komt het wel goed.
Groetjes en succes!
Wil.