e m kraak schreef op zondag 7 januari 2007, 18:34:
>> De crux is zó aan te bieden dat het paard beloning kan
>> ervaren in wat jij wil. Ja, wat jij wil, want jíj wil rijden.
>
> Precies. MAAAARRR, belonen/straffen zijn altijd relatief! Dus:
> iets minder pesten is ook beloning.
Jouw onbelast naast je lopende paard op een helling laten ontdekken hoe het eigen zwaartepunt verplaatst kan worden is ook een spel tussen oncomfortabel en comfortabel. 'Hmmm, zó staan kost me veel inspanning, zó kan ik eigenlijk wel een tukkie doen'.
Het in een onhandige positie manipuleren opdat het muntje van de ook aangeboden wel comfie houding valt kan je pesten noemen. Ik denk echter dat je dát niet bedoelt doch op gradatie van drukfasering bijvoorbeeld.
Even uit het verband gerukt.
Laten wijken voor toenemende en wegvallende druk van een stompe spoor = R- = 'pesten'?
Laten wijken voor een vederlichte cue van een vlijmscherp wiel naar een 'si' en wortelschijfje = R+ = vriendjes worden?
Weet je waar je pas écht hoofdpijn van krijgt Egon? Van het
wijken voor druk consequent naar coherente cues in het zadel te vertalen!
Elke actie van jou heeft namelijk inherent ook een tegengestelde reactie.
Als je werkelijk onafhankelijk, dus zonder verdere steun op het paard jouw zwaartepunt perfect balancerend boven jouw steunpunt op het paard, zit, dan presenteert elke cue met druk een probleem omdat je die moét compenseren, wat dan weer coherent moet zijn met de cue. Pffffffff.
HC