Hij heeft
> een heel groot denkvermogen.Hij vindt die oefeningen oerstom en
> hij vindt mensen ook oerstom.
> Op de wei is hij een heel ander paard. Daar moet hij vanalles
> regelen, zijn merrie en een jaarling "beschermen" of
> "afschermen" tegen de anderen.
Ik val even binnen, want ik
moet hierop reageren.
Marianne, volgens mij heb jij een HEEL intelligent paard. Ik herken veel dingen van jouw paard in die van mij (ijslander - Frans gefokt - zou dat het zijn?)
Ik ben een 5-6 jaar geleden begonnen met clickeren omdat mijn paard echt helemaal niks meer wilde. Nam niks op, vond alles stom wilde niet meewerken. Bij ons was vooral het rijden een probleem. Van mijn instructrice kreeg ik het advies: Houd er maar mee op, want hij gaat het gewoon niet doen, al meppen we hem de baan door! (daarna volgden een aantal sessies door Reiki-therapeuten, natuurgeneeskundigen etc. maar hij staat gewoon niet toe dat ze contact met hem kunnen leggen - dus dat was ook snel over)
Als ik met een zadel aankwam (en nog steeds) staat hij al demonstratief te zuchten, niet te geloven. Echt lui is hij niet te noemen, want aan de hand werkt hij graag voor me. (ik kan nu niet teveel uitwijden over zijn verleden, maar dat heeft zeker te maken met hoe hij "ontwikkeld" is)
En inderdaad; jouw paard moet mentaal uitgedaagd worden. Ik heb dat gevonden in het clickeren. Ik probeer ervoor te zorgen dat hij zich mentaal moet inspannen. Steeds verder gaan en ook proberen hem steeds "extremere" dingen te laten doen. Een oefening die hij al kan, die wil hij niet eens meer doen. Dan staat hij me aan te kijken met: "Mens jij bent echt gek!"
Een nieuwe oefening maakt hem trots op zichzelf, dan zie ik hem groeien. Soms moet hij wat angst overwinnen (ja want het is ook een schijterd) maar daarna is hij weer helemaal het heertje.
Clickeren is voor mijn paard echt het einde, als hij al de clicker ziet die ik in mijn hand heb, zie ik inene een heel ander paard voor me. Wakker, alert en vooral vrolijk!
Succes met je paard!