Hallo allen,
Wil graag jullie mening horen, eens een ander licht erop laten schijnen.
Begin januari hebben wij een (D)pony van 15 jaar oud gekocht, een koudbloed mixje. Deze pony stal ons hart en blijft dat doen door haar eerlijk karakter. Bomproof noemen ze dat, ik noem het een pony waarvan je de pis niet lauw maakt (oh, vies woord, maar die hoort in die uitdrukking he

)
Ik ben van huis uit een manegeruiter, gereden vanaf mijn elfde dus dat is al heel lang (als ik het uitreken lijk ik zo oud...) Nooit een eigen paard gehad, wel altijd verzorgpaarden en heel veel dieren om mij heen gehad. Dus nee, ik wist niet echt waar ik aan begon. Maar ja, ik heb me voorbereid en verder laat ik alles over mij heen komen. Liz staat vlak bij ons huis en is onderdeel van ons dagelijks leven. Dat is bijzonder fijn en bijzonder leerzaam.
Liz kwam hier met wintec zadel met verstelbare boom en hoofdstel met een dubbelgebroken bitje.
Beetje naief van mij, maar ach, al doende leert men, en soms moet je eerst kijken en zien voordat je gaat nadenken: na een poosje rijden met bovenstaand hoofdstel en bit en licht protest vanuit het hoofd keek ik eens goed naar het hoofdstel. Het bit zat zeker 3 gaten te hoog, haar mondhoeken werden goed opgetrokken door het bit. Nu hou ik al helemaal niet van honden aan de riem, konijnen in een kooitje, bitten in de mond, elastieken her en der, zwepen, sporen etc, dus het bit kon wat ons betreft in de prullenbak. Verder was ze nogal taai in haar reactie op de hulpen, ik vermoed dat ze de laatste maande vrij grof bereden was. Heb gehoord over het rijden op haar met elastieken. Dus terug naar de basis, grondwerk, rustig aan veel stappen en sturen en het bit in de "prullenbak gegooid"
En dat gaat wonderbaarlijk goed, ik verbaas me over het gemak waarmee ze leert. Ze is vanaf de grond te sturen en overgangen maken gaat ook aardig. We leren verder natuurlijk. Wanneer ik er echter een lijn aandoe en haar wil "longeren" komt er eerst licht protest. Daar is gemakkelijk doorheen te werken. Ik oefen verder, want als zoontje en dochtertje erop zitten hou ik liever losjes een lijn vast.
Wanneer wij rijden met (
bitloos) hoofdstel, met of zonder zadel. dan is ze in de stap zeer ontspannen en ook
bitloos, redelijk te sturen. Dat sturen wordt beter, ze lijkt gewend te zijn aan hele duidelijke hulpen, wat soms de neiging op wekt om te trekken. Met geduld en druk/loslaten, rijden op zit en benen hebben we al veel bereikt. Ze reageert steeds beter en we oefenen met losse teugels. Ook kunnen we de beenhulpen steeds minimaler gebruiken.
Maar de overgang naar de draf... Die lijkt echt nergens op. Sterker nog, de eerste paar keer komt ze in verzet. Ze draait weg en gaat wat stram lopen. Ze is er redelijk gemakkelijk doorheen te rijden, maar ja, het streven is natuurlijk om deze soepel te laten verlopen.
Overgang naar de galop gaat ook niet soepel, linksom pakt ze altijd de verkeerde galop. Tijdens die overgang lijkt ze zich even los te schudden met haar hoofd en een soort van bokje.
Op de linkerhand pakt ze vast, is ook doorheen te rijden.
NB. De tekenen van verzet zijn klein, het is er de pony niet naar om zich groots te uiten. Maar toch doet het niet prettig aan en kan het natuurlijk anders.
Slecht passend zadel, dat kan natuurlijk. We laten hier binnenkort naar kijken. Wel de opmerking dat ze dat zonder zadel ook doet. Bij grondwerk nu niet meer.
Pijn, zelfde verhaal. Gaan we ook op kort termijn naar laten kijken.
Wat feiten op een rijtje:
Ze staat 24/7 op de wei met een grote schuilstal
Ze krijgt onbeperkt ruwvoer (voordat ze bij ons was kreeg ze geportioneerd voer, hooi en muslie, tot januari dit jaar dus)
Ze wordt natuurlijk bekapt
Heeft een deken om aangezien ze erg kort geschoren was. Bij mooi weer halen we de deken eraf.
Jammer genoeg staat ze alleen. Hier wordt aan gewerkt.. De bedoeling is zeker om een maatje erbij te krijgen op kort termijn.
Jullie als paardenkenners/liefhebbers. Misschien hebben jullie nog een ander idee na het lezen van mijn verhaal? Ben heel erg benieuwd en sta overal voor open.
Lol, ter info: ik ben nou eenmaal niet kort van stof...