angelique hage schreef op dinsdag 12 juli 2011, 23:09:
> Ans Jondral schreef op dinsdag 12 juli 2011, 22:55:
>
>> Ergens wel grappig trouwens dat Char een draak genoemd wordt. Die is

> een daad van agressie. En een pony die agressie toont, al is het maar op
> één vlak, heeft dat kennelijk toch in zich; IK zou dáár niet mee willen
> fokken, eens te meer daar we hier spreken over een pony, iets waar toch
> overwegend kinderen mee in de weer zijn. Maar dat is mijn fokvisie.
Mijn zus wil uit haar merrie een veulen als opvolger. Dat was Jamaica, wiens vader overgings een paard is en geen pony. Jam is er jammer genoeg niet meer. Dus laat ze haar merrie opnieuw dekken om een volle broer/zus van hem te fokken.
Wat hebben kinderen met dat verhaal te maken?
En mocht je je afvragen of voeten geven erfelijk is... Jam gaf alle 4 zijn voeten reeds toen hij 1 maand oud was.
En wat heeft agressie er mee te maken?
Die pony is gewoon enorm angstig dat iets haar voeten grijpt. Die weet niet wat ze doet op zo'n moment. Paniek heeft niks met agressie te maken.
En moedwillig is ze ook niet. Want ze blijft gewoon wel die voeten geven, terwijl ze bijna zou gaan zitten door de stress.