> Misschien moeten paardeneigenaren eerst eens goed nadenken voor ze een
> paard aanschaffen?

Het is maar een suggestie hoor, de kip of het ei?
Ik weet even niet zo goed , hoe ik deze moet opvatten. persoonlijk omdat ik mijn paarden naar de ardenne breng en dat ik beter nooit aan paarden had kunnen beginnen? of bedoel je in het algemeen? niet verkeerd opvatten maar is lastig in te schatten zo met geschreven tekst...
Natuurlijk zijn een er een hoop mensen die beter niet aan een paard hadden kunnen beginnen mja dat hou je nauwelijks tegen... maar ik vindt dat pensionhouders/maneges etc. een hele grote rol spelen om de juiste kennis en voorbeeld te geven! mja ik weet dat dat een idealistische gedachte is natuurlijk... zou bijna als een activist

langs stallen etc. gaan met flyers en weet ik veel.... mja dat stuit vaak tegen te veel weerstand natuurlijk!
wellicht was ik ook nooit aan paarden begonnen als ik wist (zeker 9 jaar geleden) hoe lastig het was een fijn onderkomen te vinden en waar ik in godsnaam aan begon, ik merkte al gauw dat de huidige stalling voor idool niet geschikt was, later leerde ik dat dit natuurlijk voor alle paarden gold! en nog veel later kwam ik er achter dat het beter was dat hij 24/7 buiten bleef etc. mja cliche: ik was 13, ik zeurde mn ouders helemaal suf en nja die waren uit eindelijk om! Net zoals als bijna iedereen ben ik door schade en schande wijs geworden (poeh gelukkig maar, anders reed ik nog steeds op de manege met een bord voor mn kop rond)! Bedoel nu wordt er gelukkig steeds meer aandacht aan besteed, en is steeds meer kennis wordt overgedragen! tja heel proces wat je doorgaat en nooit stopt, en dat gaat in stapjes natuurlijk. Interessant is hoe zo'n leer proces gaat, elke x weer krijg je nieuwe puzzelstukjes die een meer en meer completer plaatje laten zien. maar ongeduldig als ik ben kan ik dat niet altijd opbrengen in mijn sympathie naar andere die dezelfde fouten begaan, ook voor die mensen is het een leerproces en dat vergeet ik weleens omdat ik het dan te doen heb met hun dier.... tuurlijk probeer ik uit te leggen hoe beter enzo. maar mezelf kennende moet ik voorzichtig zijn in hoe ik iets breng! ik probeer er voor te waken dat ik me niet te betweterig opstel en niet te ego overkom, je betrapt je zelf er al snel van dat jij die kennis als hebt en diegene niet dus die is dom... dat is een grote valkuil merk ik bij mezelf.
Ik dwaal af: Dus in die 9 jaar heb ik nog al wat stallen in de buurt gezien, en telkens ging de omstandigheden een stapje vooruit!goh ik was in het begin al blij dat de paarden toen 3 uurtjes

(ja ik kan het bijna niet geloven) in de winter even in de bak mochten spelen.... en owjaaahhhh en ik mocht heel blij zijn volgens de pensionhouder dat ze boxen hadden volgens de 3 bij 3 norm....

en daar had ik toen heel lang naar gezocht (genoeg grote industrie stallen met hele rijen boxen en dresuur miepen, mja dat wilde ik totaal niet) he! tuurlijk was er mss ergens wel een weitje etc. maar kwam dat toen gewoon niet zo 1,2,3 tegen.... mja toen kreeg ik steeds meer kennis en besef (nja paard lief liet het op niet zo zachtzinnige manier weten) dat ook die 3 uurtjes wat na een jaar al een half dagje werd niet voldoende waren! en zo begon mijn zoek tocht weer etc. etc.
Vindt het heel erg dat mijn paard zo'n proefkonijn is geweest. Bedoel in feite heeft hij van alles moeten doorstaan ( en dat ging niet van een leien dakje natuurlijk: vallen en opstaan) in mijn quest naar betere manieren op alle vlakken! voel me soms schuldig, aan de andere kant als dit allemaal niet was gebeurd zaten we nog steeds in hetzelfde schuitje!
Ik ben hem daar heel dankbaar voor, we hebben daardoor een hele sterke band. Dat vindt ik ook zo mooi aan paarden en dieren in het algemeen, ze zijn zo vergevingsgezind! En nu wil ik iets terug doen voor hem, ik zag hoe gelukkig en paards hij in de ardennen was. Die uitdrukking en dat vrije lijf, galopperend over de heuvels met al zijn vriendjes, daar zijn geen woorden voor! Daar mag hij oud worden, daar hoeft hij niets meer dan allemaal paard zijn

en daar voel ik me goed bij, dat maakt me gelukkig. en geeft een beter gevoel dan alle mooie strandritten bij elkaar!
Dus ik doe mijn paarden niet zo maar omdat ik geen tijd etc. heb, gek zeg! Ik doe het puur voor hun...
Eerlijk is eerlijk, de ervaringen en alles dr op en dr aan is het allemaal dik waard geweest!! Ik had het nooit willen missen, hoe slopend het soms ook was! Dus als je zou vragen of ik het weer zou willen doen: zeg ik volmondig JA! maar dan in een andere setting