Anita Cats schreef op donderdag 24 juni 2010, 11:29:
> Buikspieren / de onderlijn.
> Ze spelen geen aktieve rol bij dragen vd uiter.
> Aldus Gerd Heuschmann.
Hoe denkt onze Gerd dan wel dat de ruiter gedragen wordt? Hij blijft niet vanzelf zweven he?
Het antwoord maakt ook niet zoveel uit; welke spier het ook is, het effect blijft dat je bij het aanspannen van een rug- of buikspier de ruggewervels de boel uit elkaar moeten houden. Dat is namelijk de ENIGE verbinding tussen voor- en achterkant van het paard. De ruggegraat is het ENIGE dat kan voorkomen dat het paard als een harmonica in elkaar vouwt. Alle spieren die er zitten hebben EEN ding met elkaar gemeen: ze kunnen niet duwen, alleen maar trekken. Dus nogmaals, knoop dat bij welke redenatie dan ook in je oren:
de ruggegraat is het enige dat zorgt dat het paard niet als een harmonica in elkaar *vouwt.* Hoe meer spieren, waar dan ook, worden aangespannen, hoe meer die ruggegraat zijn best moet doen om de voor- en achterkant van het paard uit elkaar te houden. Aangezien alle spierkracht hiermee uit elkaar moet worden gehouden, en de oppervlakte van een wervelschijf erg klein is, volgt hieruit dat die krachten fenomenaal groot zijn. Ik blijf 1000 kilo een realistische schatting vinden. En dat is iets wat een volgroeide wervel kan hebben, maar bij een onvolgroeide wervel schade toebrengt. Spiertraining maakt de boel eigenlijk alleen maar erger: de spanning in rust neemt toe, waardoor de wervels extra stevig op elkaar worden geduwd. Onbelast trainen kan goed zijn, belast trainen niet.
Frans