Anja Seijn schreef op maandag 17 mei 2010, 20:55:
>
> Er moet mij eventjes iets van het hart, soms snap ik er werkelijk niets
> meer van ...

> het ons het beste uitkomt?
>
> Vooraf excuses voor mijn reactie, het zullen de hormonen wel zijn (dan mag
> het, is natuurlijk hé?)
Ik vind dit bericht appels met peren vergelijken.
Hoe natuurlijk zijn wij? Als we op een paard rijden sowieso niet. Geen enkel paard heeft in de natuur een mens op zijn rug die hem belast en dingen van hem eist die hij uit zijn vrije natuurlijke wil helemaal nooit zou doen.
Dus rijden is een kwestie van een door de meeste mensen neergelegde norm. Die het paard moet accepteren en waarvan wij zeggen dat dat goed voor hem is en dat ie daar blij mee moet zijn.
Paard is een gewoontedier en laat zich ondergeschikt maken. Daarom kunnen we erop rijden.
Als het paard het op de een of andere manier niet accepteert, veranderen we zijn gewoontes even en hop, niks meer aan de hand.
Verder heeft de manier van aanleren helemaal
niks te maken met de beweging die een paard krijgt.
Parelli,
clickertraining, voorál
clickertraining, zijn het resultaat van het zoeken naar betere leermethoden en dat dat ook nog diervriendelijker is, is alleen maar meegenomen. Steppen naast je paard als het om de een of andere manier niet bereden kan worden... waarom niet?
Een bal? Waarom niet de kans geven te spelen als een maatje in de wei even niet mee wil doen? Wat is er tegen?
Er is geen enkel paard wat last krijgt van bv. zijn natuurlijke scheefheid als het in de wei mag lopen.
Er is geen enkel paard wat te vet zou worden als wij niet zorgen voor te rijke weides.
Dus het oog van de meester maakt de paarden slank.
Het krijgt de conditie die hij nodig heeft om 24 uur in de wei te lopen.
Pas als wij extra zaken gaan vragen, moet hij extra spieren, extra conditie kweken, rechtgericht worden en daartoe allerlei rare oefeningen doen om hem niet kapot te rijden.