muriel schreef op zondag 28 februari 2010, 17:18:
> Het blijft maar dat je de stelling aanneemt dat iemand die parelli, voest,
> dorrens etc. etc. allemaal methodes op dezelfde leer hanteren, gebaseerd
> is op straffen en geen belonen in voor komt. Dat is veel te kort door de
> bocht.
Ik beweer nergens dat er geen beloning voorkomt in die trainingsmethodes
> Daarnaast heb ik minder moeite met p+ in een training en zie dat iets
> subtieler in denk ik.
Ik vermoed dat ons "verschil van mening" uiteindelijk maar heel klein blijkt te zijn. Als we nog even doorpraten, dan zet ik jou (zo verwacht ik) óók graag in 't rijtje van mensen van wie ik inschat dat ze goede P-plussers zijn

!
> Klein voorbeeld: ik loop de weide in en mijn jonge hengst komt imponerend
> op mij af om mij uit te dagen. Hij is een beetje aan het puberen en zoekt
> soms een beetje naar de grenzen. In dat geval gaat meneer toch echt even
> in zijn achteruit door dat ik me groot maak en naar zijn borst wijs. Ik
> raak hem niet aan, ik sla hem niet maar het is wel p+ zodra hij dan rustig
> op 2 meter afstand staat beloon ik hem.
Ik zou exact hetzelfde hebben gedaan. Sterker nog, het is niet alleen "zou hebben gedaan", ik dóe dat daadwerkelijk, als ik zo'n situatie kom!
Mijn streven is om een paard te trainen op basis van R+, positief bekrachtigen.
Ik trek daarbij één grens: het moment dat ik vind dat ik moet opkomen voor mijn eigen ruimte (als die niet wordt gerespecteerd door het paard, of op de proef wordt gesteld door een paard; zoals in het voorbeeld dat je hier aanhaalt).
Als die grens wordt overschreden, dus de grens van mijn veiligheid en/of respect voor mijn ruimte ('respect voor mijn leiderschap', zo je wilt), dan vind ik het verstandig én gerechtvaardigd om P+ te gebruiken.
Wat ik wel nastreef, is proberen te voorkómen dat ik (en mijn paard) in die situatie terecht kom(en). Maar áls ik er in terechtkom, zeker weten dat ik dan P+ gebruik!
Nog een uitzondering: als ik moet opkomen voor mijn veiligheid en/of die van mijn paard. Als mijn paard en ik door wat voor oorzaak dan ook, op een drukke verkeersweg afdenderen en ik denk op dat moment dat ik ons kan behoeden voor een ongeval door m'n paard een dreun voor z'n kop te geven, dan zal ik dat niet laten. Nood breekt wet. Ook hier geldt vanzelfsprekend dat ik probeer te voorkómen dat ik überhaupt in zo'n situatie terechtkom.
grt,
Karen