marianne laenen schreef op zondag 10 januari 2010, 20:14:
> Cindy Helms schreef op zondag 10 januari 2010, 19:02:
>
>> Frans Veldman schreef op zondag 10 januari 2010, 18:59:

> rechtsvoor... de eerste stappen...
> Miljaar!
>
> Marianne
Ja moeilijk zulke dingen.
Toen mijn paard jong was moest ze 3 maanden stalrust en na enkele weken ook stappen aan de hand. Kriekezot werd ze in die stal. En dat stappen, kon je ook niet echt stappen meer noemen.
Gevolg was natuurlijk dat het niet voldoende genezen was na 3 maanden. Dus werden er nog maar 3 maanden bij gelapt, alsof het niks was.
Na die 6 maanden was ze mentaal een wrak. Het heeft zeker een jaar geduurd voor ze zich weer een beetje als een paard ging gedragen.
En waarom? Om dan achteraf te horen dat het toch niet zo fantastisch hersteld is. Achteraf kon ik mij wel voor m'n kop slaan dat ik toen geluisterd heb.
Maar ja, ik was 18 en zij was mijn eerste paard. Ik had haar net enkele maanden.
Het idee om haar niet op stal te zetten, kwam zelfs niet in mij op.
Nu zou ik dat toch ook niet zo snel meer doen.
Maar wat nou het beste is?
Het kon ook slechter geweest zijn, dan het nu is. Of beter. Het hangt ook van het paard af, denk ik. Als het eentje is die zich niet kalm wil houden, kan je het volgens mij ook wel vergeten met 24/7 weidegang.