tned schreef op vrijdag 4 september 2009, 1:40:
> Coralie schreef op woensdag 2 september 2009, 19:17:
>
>> Peet schreef op woensdag 2 september 2009, 17:52:

> van een stalgenoot hingen (ongeveer 20 jaar geleden-maar staat
> nog steeds op m'n netvlies) komt er nooit, maar dan ook nooit
> een tandarts die niet mag verdoven ook maar in de buurt van m'n
> paard.
Ik snap helemaal niets van het voor mij redelijk nieuwe verschijnsel dat paarden periodiek een tandarts nodig zouden hebben. Dat geldt temeer voor paarden die voldoende ruwvoer ter beschikking hebben. Sinds ik zelf mijn eigen paarden erop na houd (1987) is er nog geen paardentandarts op mijn erf verschenen (en daarvoor ook niet want "paardentandarts" moest toen nog uitgevonden worden).
Uiteraard zijn er paarden met een werkelijk afwijkend gebit. Eveneens komt het bij (zeer) oude paarden voor dat (een deel van) het gebit "op" is. Tijd voor de slager.
Maar daar gaat dit niet eens over. Iedere keer dat een "tandarts" aan paardentanden vijlt gaat dit ten koste van de levensduur van die tanden, die van een doorgroeiend type zijn maar wel een keer uitgegroeid zijn (oftewel: "op"). Het gerotzooi aan het gebit verminderd dus de mogelijke levensduur van je paard.
Als ik dit helemaal foutief zie... graag onderbouwde voorlichting welke bovenstaande stellingen onderuit haalt.