Isabel van der Made schreef op donderdag 12 maart 2009, 21:42:
> Piet schreef op donderdag 12 maart 2009, 21:37:
>
>>

> Piet, hou ff op. We waren er niet bij, dus we weten de exacte
> omstandigheden niet.
> Hoe los je in klikkerland het op, als je paard in paniek naar
> niets meer luistert?
Ik denk dat er een aardig ooggetuige verslag is gegeven?
Ik vind dat Esther heel goede adviezen gegeven heeft.
Maar ik wil er best ook nog wel iets over zeggen.
Allereerst zo snel mogelijk een eind aan de stresserende stuatie maken. Het heeft geen zin om een paard wat ongerust en bang is iets te willen leren. Dus onmiddellijk terug naar moeders
Een gestressed paard leert niks.
Het einddoel was in dit geval niet in paniek raken als het in een vreemde omgeving niet meer bij zijn moeder kan zijn.
Het principe is eigenlijk altijd hetzelfde. Think - Plan- Do. Bedenk hoe je dat zou kunnen aanleren, maak uit die gedachtes het meest realistische plan en ga trainen. Je doel is een klein 'stapje' in de gewenste richting om dat te kunnen belonen. Ontstaat er toch nog stress? Evalueer waar je mogelijk een stapje hebt overgeslagen, of deel dat stuk van geen stress naar stress in kleinere stapjes. Blijft het paard kalm, dat is het tijd voor het volgende doel. Net zolang tot het einddoel is bereikt.
In dit geval had ik zodra het veulen terug wilde naar zijn moeder het onmiddellijk laten gaan. Ongerustheid slaat pas om in stress als het tegengehouden wordt.
Dus was ik begonnen vlak bij de moeder aandacht te vragen en daarvoor te belonen, al was het als eerste maar naar me kijken.De rest volgt met kleine stapjes vanzelf. Wil ze terug? Laten gaan en gewoon opnieuw beginnen. Het zal veel sneller gaan dan je denkt, omdat het alleen de nieuwe omgeving is die haar onzeker maakt, waar ze aan moet wennen, het is niet dat ze nooit eerder uit de onmiddellijke omgeving van ma is weggeweest. De kleine stapjes en positieve bemoediging van het clickeren helpen haar in no- time daaraan te wennen.