Caatje schreef op dinsdag 16 september 2008, 11:02:
>
> cripes, je valt door de mand Michiel...........niet meer
> bereden kunnen worden, hup naar de slacht..........ik snap je
> echt niet!!! Zomaar dat toelaten, méén je dat echt????
>
> My best whisper is a thought
Het is altijd schrikken wanneer mensen bewust denken aan het laten inslapen van een dier.
"Laten inslapen" klinkt gelaten, aanvaardbaar, en met veel liefde overwogen.
"Naar de slacht" heeft een heel pegoratieve geladenheid.
Toch zeggen beide omschrijvingen precies hetzelfde, nml: het dier gaat dood.
Dergelijke overwegingen maakt een mens niet zomaar.
Alles wat ik tot nu toe van Michiel gelezen heb getuigd van een zéér hoge geestelijke intelligentie, evenwichtige fijngevoeligheid en integriteit.
Ik kan mij alleen maar voorstellen dat Michiel zich héél bewust is van de overwegingen die hij voor Jur moet maken.
Is het trouwens niet zo dat Michiel niet de eigenaar is van Jur?
Lees eens goed wat Michiel in essentie schrijft: " Als hij echt niet meer gereden kan worden dan gaat hij naar de slacht. En koopt de eigenaar een nieuw paard voor ons en begint de training weer van voren af aan, met wandelen, fietsen en rijden ..."
Dit lijkt mij een enorm dilemma, omdat de definitieve beslissing uiteindelijk bij de eigenaar ligt, ook al weet Michiel dat dergelijke beslissing genomen wordt wanneer hij zegt dat Jur niet meer kan gereden worden. Hierdoor ligt, bewust of onbewust de emotionele verantwoordelijkheid bij Michiel.
Ik begrijp Michiel absoluut héél goed wanneer hij deze neerwaardse evolutie van Jur hier neerschrijft.
Mogelijks zijn er mensen die door eigen/andere inzichten alsnog minder dramatische perspectieven kunnen aanrijken.
Het getuigd van grote moed en een oprechte liefde voor 'zijn' Jur. Dat blijkt overduidelijk uit het vervolg: "En inderdaad liever naar de slacht dan naar iemand die met geweld blijft proberen hem berijdbaar te houden, terwijl zijn fysiek dat niet aan kan..."
Michiel, ik heb hier alleen maar respect voor.
Ik hoop echt met je mee dat het nog goed komt. Maar als het tóch anders moet uitdraaien, is er dan een mogelijkheid dat iemand uit je vrienden, familie of kennisenkring Jur als weidemaatje zou kunnen 'adopteren'?
Hier in België is er een afdeling van de dierenbescherming die oude en zieke paarden opvangt om ze een mooie oude dag te geven. Deze dieren worden nooit meer bereden, staan in kudde en krijgen veel aandacht en liefde van de verzorgers.
Misschien bestaat er ook zo iets in Nederland.
http://www.veeweyde.be/pages/marnl.htmlHou vast aan de gedachte dat het nog wél allemaal goed gaat komen.
_______
Herman
"Art in Nature - Nature is Art"