Ok, net bekomen van een hilarische lachbui, kan ik eindelijk mijn verhaal kwijt.
Deze ochtend onze paarden hun ogen bomvol vliegen. Ik kan er niet meer onderuit. Amaroc zijn vliegenmuts vanonder het stof, maar opgroeiende jaarlingen ... geldverspilling want ze groeien er zo weer uit. Dus van vrienden verschillende maten mutsen geleend en testen maar.
Amaroc, Invierno en Corazón zakten inéén als pudding ... oooooooooooh eindelijk rust. El niño de stoute pony ... tja effe wachten tot ik bij de winkel gepasseerd ben dan maar ...
Deze avond mutsjes af ... toch eens de maat jaarling bij de pony testen ... veel te groot .... en .... daar gaat ie dan!
Invierno heeft fantastische bewegingen, maar sloft uiteindelijk maar door de weide tenzij hij aan het spelen is. Maar nu had ik veel geld kunnen verdienen. Ik kan jullie zeggen dat hij plots dacht achternagezeten te worden door een wilde bruine mini toro!!!!!!!!!!!!!! Jezus christus wat een bewegingen en hoe dapper die stoute pony toch met zijn veel te grote muts die scheef op zijn kop hing te bengelen. Cora liep er wat achteraan niet wetend wat het probleem was en toen kwam Amaroc met zijn mega-iberiersch galopje nog wat meedoen in de hoop zijn heilige pony te redden van wederom een zeer rake kaakslag. Soit om niet meer bij te komen dus als je in het midden van de paddock staat en de doodsangst in invierno's ogen, het vuur in die van de pony, het domme blonde in die van Cora en het bemoederlijke in Amaroc's ogen zag.
Ik peins dat ik idd nog wat mutsjes ga halen, dan hoef ik geen tv meer
