Conrad van Pruijssen schreef op dinsdag 11 maart 2008, 8:46:
> Plannen doe je in je hoofd maar nog veel beter op papier.
> Gedachte zijn vergankelijk, papier is geduldig, je hersenen
> zijn getraind om mislukkingen, extra werk naar de achtergrond
> te dringen, een trainingslogboek is de spiegel van je bereikte
> resultaat.
Ik zou niet veralgemenen, wat voor jou opgaat, conrad, is niet altijd zo voor een andere trainer. Zelf werk ik nooit met geschreven trainingsplannen. Waarom niet? Mijn trainingsplan, met het trainingsdoel in men hoofd, zit in beelden opgeslagen in men hoofd. Beelden onthou ik nou echter beter dan geschreven woorden.
> Naast het trainen heb je dan ook nog de mogelijkheid om
> maximaal resultaat te behalen. Hoe door trainen te combineren
> met clickeren. Hiermee kan je gedrag creëren wat je het liefste
> wilt zien. Heel veel mensen denken dat je clickeren op je
> huidige trainingsaanpak kan plakken. Ik ben bang dat ik veel
> mensen teleur moet stellen.
Oeps .. waarom zou je je huidige trainingsaanpak niet kunnen combineren met
clickertraining? Als ik queenie vraag om halt te houden vanuit het zadel door gewichtsverplaatsing (wordt niet als druk ervaren, dus geen R-, maar een aangeboren automatisme dat verfijnd wordt) en ik bekrachtig de eerste keer voor een minimale vertraging, door voedselbeloning, waar moet je mij dan in teleurstellen?
> Je beloont 1 op 1, maakt niet te fout dat je altijd blijft
> belonen voor dezelfde vraag. De vraag wordt elke keer
> moeilijker (duur, kwaliteit, uitvoering), maar het correcte
> antwoord wordt 1 op 1 beloond.
Mee eens en heel belangrijke statement omdat heel wat mensen denken dat wij het aanvankelijke gedrag blijven belonen, wat dus niet zo is, we bouwen er op verder

> Ik heb op de lezing van Ken Ramirez, tijdens de uitleg van de
> basis geen 1 x de gevleugelde uitspraak “It depends” gehoord.
De eerste dag heeft hij nochtans wél meer dan een keer “It Depends” als antwoord gegeven op vragen uit het publiek, conrad. Ik denk dat ik ze zelfs nog op papier heb staan. We hebben er nog hartelijk mee gelachen omdat dat zijn meest gebruikte antwoord was na een vraag. Vreemd dat je dat nu weerlegt?
