Els Kleverlaan schreef op maandag 18 februari 2008, 13:17:
> Monique Meijer schreef op maandag 18 februari 2008, 12:54:
>
>> Afgelopen zondag zijn Indy en ik voor het eerst weer samen op

> Dat je zag dat Indy zelf verder wilde.
> Het leven is een waar wonder...
>
> Els.
Dat is slechts een paar maanden geleden, dat het zo slecht met haar ging.
Mijn dierenarts moet binnenkort langskomen voor kiezen raspen, die zal van verbazing omvallen :) en een vreugde dansje doen. Ik heb zelden een dierenarts gezien die zo begaan is met zijn patienten.
Wat ook zeer opvallend is: Haar rechter achterhoef heeft bijna de oude vorm terug. Door haar moeizame lopen en eeuwig op rust staan was hij echt verschrikkelijk hol geworden, vlak voor de punt van de straal was gewoon een gat. De hoef werd ook steeds kleiner in omvang en als je van opzij tegen de hoef aankeek, zag je aan de voorkant de hoef stijl naar beneden gaan en vlag bij de grond ombuigen als een soort van klauw. Ze is op deze hoef trouwens nooit gevoelig geweest, gelukkig niet.
Sinds ze weer beter loopt wordt de hoef weer aardig normaal van vorm, hij is niet meer zo extreem hol en buigt niet meer bij de grond om. Ik heb nog foto's gemaakt van de klauw, maar wegens defect aan het toestel waren ze helaas niet te gebruiken. Tegenwoordig gebruik ik de mooie camera van mijn vriend op de "idiotproof" stand. Kan er ook niets misgaan. Nou ja, laten vallen kan nog (slik, krijg ik een uitbrander als ik zijn heiligdom laat vallen) maar daar denken we maar niet aan.....
Groeten,
Monique