Aafke schreef op dinsdag 8 januari 2008, 23:34:
> Herman schreef op dinsdag 8 januari 2008, 19:59:
>
>> eddy DRUPPEL schreef op dinsdag 8 januari 2008, 17:59:

> Ze is al zo aan het puberen en 'moeders'..... (ach, die weten
> d'r niets vanaf)
>
>
Zucht 
Een paard - of welk levend wezen ook - is
nooit iemands bezit.
Maar als je het eenmaal in je eigen leven hebt opgenomen, ben je er ook onvoorwaardelijk verantwoordelijk voor.
Een kind van 16 blijft nog steeds een kind. Het mag-kan-moet een eigen mening kunnen hebben, maar heeft misschien nog niet die verantwoordelijkheidszin. Het is ook nog maar een kind.
Jolien, mijn dochter van 15, is ook enorm aan't puberen. We kunnen discussies voeren over van alles en nog wat. Maar over het leven zélf - in casu onze omgang met Veldre - daar wordt gewoon
niet over gediscussieerd. It's my way, or no way.
Alles draait om respect. Heeft Jolien niet het respect voor het paard (om het even wélk paard), dan zou ze gewoon niet meer in de buurt van Veldre mogen komen.
Ze heeft dat geleerd bij Papillon, ons vorig paard. Toen die ziek was, moest er elke dag mee gestapt worden. Aanvankelijk aan de hand en daarna mocht het onder het zadel.
Jolien ging graag mee. Ze was gék op Papillon. Maar het beestje verzorgen voor en na zijn stapje was er vaak te veel aan. Dat duurde zo al enkele maanden. Op zekere dag haalde Jolien Papillon uit zijn stal, bracht hem naar de poetsplaats voor verzorging en ging dan met vriendinnetjes lekker staan kletsen tot papaatje (ikke dus) het beestje verzorgd had.
Ze heeft die dag niet aan de hand, en niet onder het zadel met Papillon mogen stappen.
Slechts één argument voor haar: "Geen respect voor het paard, geen respect voor de ruiter".
Al was ze toen nog maar 14, Jolien heeft het toch verdomd goed begrepen.
Mijn verhaal over het paard van mijn beste vriend Chris gaat over hetzelfde. Mét bit zou ik Iman weigeren te rijden, terwijl Chris altijd met dressuurstang gereden heeft.
Misschien een manier om je dochter bij verstand te brengen:
Film haar volgende les, en neem close-ups van het paardenhoofd (om HAAR inwerking van het bit aan te tonen), focus op de benen (om dochter's irritante prikken van de sporen te bewijzen), zoom in op de handen en de zweep (om kindlief duidelijk te maken dat ze eigenlijk niet kan rijden met losse pollekes).
Geen discussies ... gewoon feiten.