Anita Cats schreef op zaterdag 8 december 2007, 20:13:
>
>> Ja, mijn zit blijft hetzelfde. Ik zit in het midden en alleen
>> in de verzamelende zijgangen met meer gewicht op het

> je handen.
> Misschien dat ik je verkeerd begrijp, of misschien rij je heel
> anders dan mij, dat kan ook.
>
Ik bedoel toch echt dat alleen de stelling
bitloos andersom is, nl naar rechts. Het gedeelte voor de schoft buigt hij naar rechts zonder dat ik erom vraag.
> Als hij zwaarder word, loopt hij niet op eigen benen, gebruikt
> dus niet zijn binnenachterbeen, het uit zich met bit dus
> anders, nl hangen, zonder bit geen buiging/stelling, maar het
> probleem is dus hetzelfde!
Hij is horizontaal gebouwd met een steil achterbeen, leunt graag op de hand en hij vindt het dus moeilijk om van achter uit te lopen. Horizontaal evenwicht kost hem al hele wat moeite bijvoorbeeld. Hangen probeert hij zowel
bitloos als met bit, maar
bitloos lukt dat hangen hem beter. Zou ik de teugels weggooien, gaat hij stofzuigeren met zijn neus door het gras (zoals de lipizzaner van het filmpje laatst in galop deed). Omdat ik geen paard wil dat zich op de voorhand stort, besteed ik dus veel aandacht aan het aanspreken van de achterhand dmv veel overgangen, wendingen en zijgangen, maar zijn voorkeurshouding blijft gewoon -door zijn bouw- neerwaarts, dus daar moet ik hem continu van af blijven motiveren. Dit ontaardt uiteindelijk in een lichter paard, maar het komt bepaald niet vanzelf. Dit is allemaal het probleem niet hoor, ik vraag daar ook geen raad voor. Ik schreef slechts dat het volgende mij frappeerde:
Het gekke is alleen dat hij met bit links loslaat en zonder bit rechts. Niet zoals jij veronderstelt, dat er
bitloos geen buiging en stelling is. Nee. Hij neemt
bitloos uit zichzelf de tegenovergestelde stelling. En extremer dan de stelling links die hij zijn hele leven met bit al heeft.
En dan heb ik het niet over buiging.