Ans Jondral schreef op vrijdag 7 december 2007, 15:51:
>
> En hoe realistisch is zoiets, denk je?
> Met Mike was het nog vrij simpel. Dat is een gezond, jong paard

> ik het antwoord al ken.

> Blijft er nog maar één plek over waar ze terecht zou kunnen,
> maar twijfel toch of ze daar beter af zou zijn.

> Ik denk dat ik haar dan toch maar bijhoud.
Gezond en jong zeker! Maar klophengst. Waarom denk je dat ik hem heb weggegeven? Probeer zonder erover te liegen (zoals mij is overkomen want het is tussen zijn dijen niet te zien hoor!) maar eens een klophengst te verkopen. En dan nog aan een aanhanger van PN... Valt ook niet mee hoor. Was ook een geluk dat De Poedertoren geopend werd en zij Mike wel wilden opnemen!

Maar ik begrijp zeker wat je bedoelt hoor! Maar stel dat je zo'n 'probleem' paard niet goed genoeg meer kunt houden, en een ander thuis zit er niet in, dan denk ik dat er in alle eerlijkheid maar 1 ding overblijft wil je het nog meer ellende besparen... Want net wat je zegt: wie wil zo'n paard nou? Alhoewel ik mensen met een bepaald beroep weet die er wel 'brood' in zien. Dat wil je je paard echt niet aandoen.

Zelfs een gezond paard verkopen kan nog heel naar aflopen overigens. Een stalgenote heeft een week voor Mike wegging haar prima merrie verkocht wegens een baby erbij etc. Ik sprak haar nog de avond voordat haar merrie naar de nieuwe eigenaar ging, en vroeg of ze er een goed gevoel over had. Ze antwoorde bevestigend.
Twee(!) weken later komt ze er achter dat haar merrie alweer doorverkocht is, onder de pijnstillers, want stokkreupel. Bleken die zogenaamde 'goede keus mensen' toch niet zo'n goede keuze als gedacht. Met de 2e nieuwe eigenaresse heeft ze nog de
DA erbij gehaald om te kijken of het nog goed kon komen. Paard is nu dood!!! Reken maar dat zij het vervloekt dat ze haar geliefde merrie verkocht heeft! Die heeft het één en ander te verwerken... Kreeg er kippenvel van dat ik het op stal hoorde! Brrrrrrr....